**ਰੌਲਾ -ਰੌਲਾ **

 ਰੁਲ ਗਯਿਯਾ ਅੰਖਿਯਾ,ਜਬਾਬ  ਨਯਿਯੋੰ ਮਿਲਣਾ ,                          ਨਯਿਯੋੰ
ਟੂਟੀਯਾ ਜੇ ਦਿਲ ਤਾਂ ,  ਸ਼ਬਾਬ ਨਾਯਿਯੋੰ ਮਿਲਣਾ --

ਚਾਲਿਯਾ   ਬਿਸਾਰ  , ਨਿਸਾਰ   ਸਾਡੀ    ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ  ,
ਪਤਝੜ ਦੇ ਵਿਹ੍ਣਾ , ਬਹਾਰ  ਨਯਿਯੋੰ    ਮਿਲਣਾ --

ਸੰਗਲਾਂ      ਤੇ    ਬੰਨ੍ਹਿਯਾ   , ਫੁੱਲਾਂ  ਅਤੇ   ਡੋਡੀ ,
ਕਡਿਯਾਂ ਨੂ  ਛੱਡ ਕੇ , ਗੁਲਾਬ ਨਯਿਯੋੰ  ਮਿਲਣਾ --

ਦਿੱਲਾ ਵਿਚ ਹੂਕ ,ਹੁਣ ,ਸੁਗਾਤ   ਬਣ  ਬੈਠਿਯਾ,
ਟੂਰਯਾ    ਸਨੇਹ , ਕਰਾਰ    ਨਯੀਯੋੰ     ਮਿਲਣਾ --

ਉਡੀਆ   ਪਰਾਂਦਾ  ਹੋਰ , ਅਮ੍ਬਰਾਂ   ਨੂ  ਫੜਯਾ ,
ਛਡਯਾ  ਜੇ  ਗੁਟ ਨੂ  ,ਅਧਾਰ   ਨਯਿਯੋੰ  ਮਿਲਣਾ --

ਭਰੋਸ਼ਾ   ਕੀ   ਲਹਰਾਂ  ਦਾ , ਕਦੋਂ   ਮੁਕ    ਜਾਣਾ ,
ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂ  ਛਡਯਾ , ਕਿਨਾਰ ਨਯਿਯੋੰ  ਮਿਲਣਾ --

                                                 ਉਦਯ ਵੀਰ ਸਿੰਘ
                                                   ੨੦/੦੭/੨੦੧੧    

ਮਿਤਰਾਂ

ਦੁਖਿਯਾਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਪਿਯਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ ,

      ਦਿਲ ਦਿਯਾਂ ਪੀੜ ਦਾ ਉਚਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾ --

ਅੰਖਿਯਾਂ ਤੇ ਨੂਰ ਦਾ ਅਧਾਰ   ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ ,

       ਔਖੀ ਜਿੰਦੜੀ ਦਾ  ਚਿਰਾਗ ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ --

ਦਿਲ   ਉਤੇ  ਲਿਖਿਯਾ ਕਹਾਣੀ  ਦਿਲਵਾਲਿਯਾ,

        ਪਢ਼ਯਾ   ਜ਼ਮਾਨਾ , ਸੁਆਲੀ   ਦਿਲਵਾਲਿਯਾ  ,

ਬਨੁਯਾ  ਨ  ਤੋੜੀਂ ,ਕਰਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ , 

     ਪਾਯੀਆਂ ਜੇ ਦਿਲ ,ਦਿਲਦਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ --

ਕਹੰਦੇ ਨੇ ਸਾਰਿਯਾਂ  , ਸੁਨਿਯਾ ਨਾ ਕੋਯੀ ,
        ਰਾਹਾਂ ਦਾ ਟੋਆ ਨੂ, ਭਰਿਯਾ  ਨਾ ਕੋਯੀ  ,

ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਦਾ ,ਕਟਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ ,
      ਮਾਰੂਥਲਾਂ ਵਿਚ ਠੰਢਿਯਾਂ ਬਯਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾ --

ਹੰਜੂਆਂ ਤੇ ਆਂਖ ਦਾ, ਹਿਸਾਬ ਕਦੋਂ ਮਿਲਿਯਾ,
      ਕਾਂਡੀਆਂ ਤੋਂ ਫੁੱਲ ਨੂ , ਸ਼ਬਾਬ ਕਦੋਂ ਮਿਲਿਯਾ  ,

ਕ੍ਜਯਾ ਜੇ  ਆਬਰੂ ,ਤਾਂ ਨਕਾਬ  ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ ,
        ਮਹਕ ਉਠੇ ਵਿਹਣਾ, ਗੁਲਾਬ  ਬਣ   ਮਿਤਰਾਂ ----

                                           ਉਦਯ ਵੀਰ ਸਿੰਘ .

ਪੀੜ

ਆਸਮਾਨ   ਨੀਵਾਂ   ਹੋ ਗਿਆ ,

   ਗਰੂਰ    ਨੀਵਾਂ   ਨਾ    ਹੋਯਾ ,

    ਸਾਂਝ ਤੇ ਸਵੇਰ ਨੀਵੀਂ ਹੋ ਗਯਿਯਾਂ,

      ਬੇ -  ਸਊਰ   ਨੀਵਾਂ    ਨਾ    ਹੋਯਾ-

ਦਰਖਤਾਂ ਦਾ ਵਜੂਦ ਬਯਾਨ ਕਰਦਾ ਵੇ ,
  ਕਾਯਮ     ਹਨ     ਮਿਸ਼ਾਲ     ਬਣਕੇ
   ਅਸੀਂ  ਤਾਂ  ਝੁਕ   ਗਏ , ਗੁਜਰ ਗਿਆ ,
      ਤੁਫਾਨ       ਨੀਵਾਂ        ਨਾ      ਹੋਆ -

ਸੁਣਾ    ਕੇ    ਬਾਣੀਆ    ਰਹਿਬਰ    
  ਦਿਲ      ਦਾ    ਬੂਹਾ   ਖੋਲ  ਦਿੱਤਾ  ,
    ਹਨੇਰੇ    ਵਿਚ    ਰਹਿ   ਗਿਆ  ਖੁਦ ,
      ਹੰਕਾਰ     ਨੀਵਾਂ       ਨਾ         ਹੋਆ -

ਸੌਹ  ਖਾਦੀ  ਸੀ,  ਅਸੂਲ ਦਾ ,
  ਬੇ  -   ਅਸੂਲ    ਹੋ      ਗਿਆ ,
   ਮਤ  ਤੋਂ ਡਿਗ ਪਿਆ,ਕਮ੍ਬਖ਼ਤ
      ਮਨ      ਨੀਵਾਂ      ਨਾ      ਹੋਆ-

ਮੀਂਹ ਉੱਤੇ  ਭਰੋਸਾ ਸੀ ਅਟੂਟ ਮੈਨੂ
  ਭਿਜਾਂਗੇ ਜੀ ਭਰ ਕੇ   ਨੇਹ    ਵਿਚ ,
    ਲਬ੍ਦੀ ਆਂਖਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ
      ਫਰੇਬੀ      ਨੀਵਾਂ      ਨਾ       ਹੋਆ-

ਨਿਬੇੜ ਨਾ ਹੋਏ ,ਮਸੀਹੀ ਦੇ  ਮਸਲੇ
   ਮੰਜਿਲਾਂ     ਹੋਰ       ਰਾਹਾਂ    ਦੀ ,
     ਚਿਰਾਗ     ਰੋਸਨ  ਹੋ       ਗਿਆ ,
       ਹਨੇਰਾ    ਨੀਵਾਂ    ਨਾ         ਹੋਆ -

ਉਦਯ  ਕਜ  ਕੇ ਚੱਦਰ   ਪਿਆਰ ਦੀ ,
  ਸੁਪਣੇ ਸਜਾਉਣਗੇ ਜੇ ਵਖਤ ਮਿਲਿਆ
   ਉਡੀਕਾਂ  ਵਿਚ   ਅੰਖ  ਨੀਵੀਂ ਹੋ  ਗਈ ,
     ਜਜਬਾਤ      ਨੀਵਾਂ      ਨਾ        ਹੋਆ-

                                - ਉਦਯ ਵੀਰ  ਸਿੰਘ .
     
   
   





 

ਫਰਾਖ

ਕਸ਼੍ਤੀ ਸਵਾਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕਰਦੀ  ਨੇ .
   ਮੌਜ    ਤੇਰਾ     ਇਰਾਦਾ     ਕੀ     ਹੈ   ,
     ਸਾਡੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ ਕਦੀ ਖੌਫਜਦਾ ਹੋਣਾਂ ,
        ਤੁਫਾਨ   ਤੋਂ    ਖੇਡਣਾ   ਸ਼ੌਕ   ਹੈ   ਸਾਡਾ--

ਕਦੀਂ ਪਿਯਾਰ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਪਰਵਾਨ ਹੋਵੇ ,
  ਛਕ ਲੇਣਾ ਕਿਥੇ ਐਤਬਾਰ  ਦਾ  ਲੰਗਰ ,
   ਛੱਡ ਜਾਣਗੇ ਸਾਰੇ ਜਦ ਕੱਲੀ ਰਾਹ ਵਿਚ ,
       ਹੌਸਲਾ   ਚਾਹਿਦਾ   ਮੁੜ   ਕੇ  ਆਣ   ਦਾ ---


ਹੰਥ ਵਿਚ ਫੂਲ ਸਬਬ ਬਣ ਦਿਸਦਾ ,
   ਲਿਖਦਾ  ਤਹਰੀਰ ,ਸੁਭਾਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦਾ ,
     ਕਾਂਡੀਆਂ   ਦੇ ਨਾਲ ਬੀਤੀ ਔਖੀ ਜਿੰਦਗਾਨੀ ,
        ਪੀਰ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ,  ਬੇਸੁਮਾਰ  ਕੋਣ  ਪੁਛਾਦਾ ---

ਪਿਯਾਰ ਦਾ ਜਬਾਬ ਸਾਨੂ ਪਿਯਾਰ ਕਦ ਮਿਲਿਯਾ,
    ਲਿਖਿਯਾ    ਨਸੀਬ      ਇਨਕਾਰ      ਜਿੰਦਗਾਨੀ ,
        ਟੂਟੀਆ   ਸਨੇਹ   ਕੋਣ   ਆਂਖ   ਵਿਚ    ਚੁਕਯਾ ,
         ਸ੍ਨੀਯਾ  ਨਾ ਪੀਰ   ਕੋਯੀ  ਪੀਆਰ   ਦੀ    ਜੁਬਾਨੀ----


ਲਿਖ ਦੀ ਇਬਾਰਤ ਹੁਣ ,ਅਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਤੋਂ ,
    ਚਿਹਰਾ   ਕੈਨਵਸ   ਸੋਣੇ   ਰੰਗ   ਭਰ    ਦੇਣਾ ,
       ਮੰਗਾਯਾ    ਉਧਾਰ    ਫਰਾਖ    ਦਿਲ      ਦੌਲਤ ,
           ਸੁਨੀ  ,  ਸੋਣੀ    ਅੰਖਿਯਾਂ  , ਕੁਬੂਲ  ਕਰ  ਲੇਣਾ ---

                                               ਉਦਯ  ਵੀਰ ਸਿੰਘ .
                                                 ੧੦/੦੬/੨੦੧੧

   

ਚਾਹਤ

 ਨਾ   ਮੰਗੁੰਗੇ   ਕਦੋਂ  ਦਿਲ  ਦੇਕੇ  ਚੰਨਾ ,

  ਫੁੱਲ    ਵਾਂਗੂੰ    ਦਿਲ    ਸਾਮ     ਲੈ ......

ਸਾਨੂ ਮਿਲ ਜਾਉ ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ ਜਹਾਨ ਦੀ,

ਇਕ     ਬਾਰੀ   ਹਾਂਥ    ਥਾਮ      ਲੈ......

ਕੀ   ਮੰਗਾ   ਤੈਨੂ   ਖੈਰ   ਦੇਵੇ  ਰੱਬਾ,

ਰਲ - ਮਿਲ    ਨਾਲ       ਹੰਸ     ਲੈ ......

ਤੂ  ਬਖਸ਼ਿਸ਼  ਸਚ੍ਹੇ  ਰਬ  ਦੀ  ਕਮਾਲ ਵੇ
ਚੜ੍ਹ ਆਯਾ ਚਨ ਵਿਚ ਮਾਸ੍ਯਾ ਦੀ ਰਾਤ ਵੇ  .

ਬੇ-ਨੂਰ   ਹੋਵੇ   ਵੇਖ   ਤੈਨੂ   ਵਾਦਿਯਾਂ ,

ਗਾਲ    ਜੇ       ਗੁਲਾਲ        ਲਗਦੈ.......

ਤਵਾਡੀ ਅੰਖਾ ਜੇੜੇ ਝੀਲ ਦਾ ਕਮਲ ਵੇ ,

ਲਬ       ਬੇਮਿਸ਼ਾਲ      ਲਗ      ਦੈ......

ਸੋਣੀਏ ਸੂਨਾਖਿਯਾਂ ਕ਼ਮਾਲ ਮੁੱਦੀਯਾਰਾ,
ਆਹੋ ,ਸਾਡੇ ਕੋਲ ,ਨਾਲ-ਨਾਲ  ਨਚ ਲੈ......

                       ਉਦਯ  ਵੀਰ ਸਿੰਘ .
                        ੫/੦੫/੨੦੧੧ 

ਗੁਰੂ -ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ

ਪ੍ਰਨਾਮ !

ਸਤ-ਸਤ  ਪ੍ਰਨਾਮ,

ਹਰ ਵੇਲੇ ,ਹਰ ਪਲ ਪ੍ਰਨਾਮ   !

ਮਨੁਖਤਾ ਦੇ ਪੀਰ   !

ਦਿਵ੍ਯ ਜੋਤੀ ,ਪਵਨ ਸਰੂਪਤੇਰਾ 

ਉਪਕਾਰ ਰੋਮ-ਰੋਮ ,

ਆਹਤ ਮਾਨਵ ,ਬਿਖਰਾ ਜੀ  

ਭੰਵਰ ਅਨਿਕ ,ਸ਼ੰਸ੍ਯ ਪੋਸ਼ਿਤ       

ਬਿਨ ਕਿਸ਼ਤੀ ,ਨਾਯਿਯੋੰ  ਕਿਨਾਰ  ,

ਜੁਲਮ ,ਜਬਰ ਦੀ ਸੀ ਹਸਤੀ

ਤੁਰਦਾ ,ਬਿਨ ਰਾਹ ,

ਬਾਨੀ ਬਿਨ ਗੁੰਗਾ ,ਜਨ-ਮਾਨਸ   , 

 ਅਕਾਲ ਤੋਂ ਆਯੀ ਜੋਤਿ!

ਨਿਰਮੋਲਕ ਅਡੋਲ ,ਕ੍ਰਾਂਤੀ-ਦੂਤ ,

ਬਣ ਕੇ ਆਏ ਆਪ  ਜੀ  ---       ,

ਮਿਤੀ ਧੁੰਧ  ,ਜਗ ਚਾਨਣ ਹੋਯਾ   "

ਪਾਈ ਧਰਤੀ ਤੈਨੂ ,ਧਨ   ਹੁਯੀ       /

   

प्रणाम !
 सत-सत ,  प्रणाम!
निशि- दीन   प्रणाम  !
मानवता     के     अग्रदूत !
दिव्य  ज्योति ,पावन ,    स्वरुप  !
तेरा   उपकार   हर   रोम -रोम ----------
आहत   मानव   बिखरा जीवन ,    
विशाल  - भंवर    ,शंशय    -पोषित ,
बिन - किश्ती  ,छोर   नहीं  /
जुल्म- जबर   की  हस्ती  थी  /
पथ      बिन,   भटक    रहा ,
स्वर- बिन  गूंगा ,   जन-मानस  !
अकाल से     निकली  ज्योति - पुंज  ,
निर्वाणक  ,   संबल   ,क्रांति -  दूत         ,
 बनकर    आये      आप   /-------
       "मिटी    धुंध ,  जग   चानन   होया    "
पाई    धरती    तुझे,      अघाई      /
दिया  दिव्य- पथ,   जीवन   को   !
अज्ञान   ,असत्य ,  अंध-विस्वास  को  फूंका   !
हूंकार  भरा , जन- नायक  बन ---------------  ,
      "कुदरत के सब बन्दे  ,कौन  भले  ?  को  मंदे  ? "
प्रेम   ,   सत्य  , शुभ  ,  का  संपादन  ,
तर्क , न्याय  का  किया  वरण  /
कण   -कण  में    ,  एकेश्वर ,   पाया   /
किया  खंड ,    झूठ  और  दंभ  ,
दिव्य - दृष्टि  ,  दया    के     सागर  ,
सुख ,शांति  ,  सद्ज्ञान   समृधि  ,
जग      पाया,  तेरी  छांव  तले    /
करो  स्वीकार  !     प्रणाम मेरा   ,
तेरी   ओट  !    पुनः      वंदन  !-------


                                       उदय वीर सिंह