ਖੈਰ

ਖੈਰ ਮੰਗਿਯਾ ,

ਖੁਦਾ ਤੋਂ 

ਨਾਹ ਸੀ ਮਿਲਿਯਾ

ਆਖਿਯਾ -

ਮੰਗੋ ਜਾ ਕੋਲ ਉਨਾ ਦੇ 

ਜਿਸਦੇ ਵਾਰੇ  ਮੰਗਿਯਾ ਮੌਤ ,

ਹੋਰ ਬਦਦੁਆ ,

ਸੀ ਉਨਾਨੁ ਕੁਬੂਲ ,ਤਵਾਡਾ 

ਹਰ ਇਕ ਅੰਦਾਜ ,

ਅਰਦਾਸ  ਕਰ  ਰਹਿਯ  ਸੀ ,

ਤੁਸਾਂ ਦੀ ਬੇ-ਇਮਾਨੀ  ਦੇ ਵਾਸਤੇ   ,

ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲੋਂ ---

ਕਾਯਮ ਰਹੇ ,

ਤੇਰਾ ਵਜੂਦ !
ਫ਼ਰਕ ਕਰ ਸਕੀਏ -
ਨੇਕੀ ਹੋਰ ਵੱਡ੍ਹੀ ਵਿਚੋਂ ,
ਚੰਗਾ ਅਤੇ ਮੰਦਾ ਵਿਚ  /
ਅਗਰ ਤੂ ਨਹੀਂ ,
ਤਾਂ
ਪਥਰ ਕਿਸਨੂੰ  ਸੱਟਾਂਗੀ
ਆਣ ਵਾਲੀ ਨਸ੍ਲੇੰ ,
ਚਣਾਉਗੇ  ਫੁਲ
ਕਿਸਨੁ  ?

ਤਸਦੀਕ ,

ਇਕ ਤਸਵੀਰ ਬਣਾਨੀ ਸੀ ,ਤਦਵੀਰ  ਨਾਕਾਮ ਹੋ ਗਈ ,
ਵਿਚੋਂ  ਨਕਾਬ ਸਾੰਭ ਰਖਣਾ ਸੀ ,  ਸਰੇਆਮ  ਹੋ    ਗਈ  --

ਕਲ,ਤਿਕ ਖੈਰਾਤ ਬੰਦਯਾ ,  ਅਡੋਲ   ਮਜ੍ਲੁਮਾ   ਵਿਚੋਂ ,
ਖਬਰ   ਮਾਕੂਲ ਹੈ,  ਬਾਜਾਰ   ਵਿਚ  ਨੀਲਾਮ ਹੋ ਹਯੀ ---

ਮੰਗ੍ਯਾ   ਖੈਰ , ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ    ਅਤੇ    ਖੁਸ਼੍ਨਾਸ਼ਿਬੀ    ਦਾ ,
 ਤਮਾਸਬਿਨ ਬਣ  ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ , ਕਤਲੇਆਮ ਹੋ  ਹਯੀ --

ਪ੍ਛ੍ਯਾ ਸੁਵਾਲ ,ਦੇਗਾ  ਕਫ਼ਨ ਬੇਦਾਗ  ਹਥਾਂ  ਤੋ ਕੌਣ ?,
ਨਾ   ਆਯਿਯਾ  ਜਬਾਬ  , ਸਵੇਰ  ਤੋ  ਸਾਂਝ   ਹੋ  ਗਈ --

ਔਖੀ  ਜਿੰਦੜੀ  ਰੁਲਦੀ ,ਲੰਬਰਦਾਰਾਂ   ਦੇ  ਸਾਖ   ਉਤੇ ,
ਘੁਮਦੀ   ਬਜਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ  ,ਕਹੰਦੇ  ਨੇ  ਗੁਮਨਾਮ ਹੋ ਗਈ --


                                         udaya  veer singh

                                            17/08/2011

**ਰੌਲਾ -ਰੌਲਾ **

 ਰੁਲ ਗਯਿਯਾ ਅੰਖਿਯਾ,ਜਬਾਬ  ਨਯਿਯੋੰ ਮਿਲਣਾ ,                          ਨਯਿਯੋੰ
ਟੂਟੀਯਾ ਜੇ ਦਿਲ ਤਾਂ ,  ਸ਼ਬਾਬ ਨਾਯਿਯੋੰ ਮਿਲਣਾ --

ਚਾਲਿਯਾ   ਬਿਸਾਰ  , ਨਿਸਾਰ   ਸਾਡੀ    ਖੁਸ਼ਿਯਾਂ  ,
ਪਤਝੜ ਦੇ ਵਿਹ੍ਣਾ , ਬਹਾਰ  ਨਯਿਯੋੰ    ਮਿਲਣਾ --

ਸੰਗਲਾਂ      ਤੇ    ਬੰਨ੍ਹਿਯਾ   , ਫੁੱਲਾਂ  ਅਤੇ   ਡੋਡੀ ,
ਕਡਿਯਾਂ ਨੂ  ਛੱਡ ਕੇ , ਗੁਲਾਬ ਨਯਿਯੋੰ  ਮਿਲਣਾ --

ਦਿੱਲਾ ਵਿਚ ਹੂਕ ,ਹੁਣ ,ਸੁਗਾਤ   ਬਣ  ਬੈਠਿਯਾ,
ਟੂਰਯਾ    ਸਨੇਹ , ਕਰਾਰ    ਨਯੀਯੋੰ     ਮਿਲਣਾ --

ਉਡੀਆ   ਪਰਾਂਦਾ  ਹੋਰ , ਅਮ੍ਬਰਾਂ   ਨੂ  ਫੜਯਾ ,
ਛਡਯਾ  ਜੇ  ਗੁਟ ਨੂ  ,ਅਧਾਰ   ਨਯਿਯੋੰ  ਮਿਲਣਾ --

ਭਰੋਸ਼ਾ   ਕੀ   ਲਹਰਾਂ  ਦਾ , ਕਦੋਂ   ਮੁਕ    ਜਾਣਾ ,
ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂ  ਛਡਯਾ , ਕਿਨਾਰ ਨਯਿਯੋੰ  ਮਿਲਣਾ --

                                                 ਉਦਯ ਵੀਰ ਸਿੰਘ
                                                   ੨੦/੦੭/੨੦੧੧    

ਮਿਤਰਾਂ

ਦੁਖਿਯਾਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਪਿਯਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ ,

      ਦਿਲ ਦਿਯਾਂ ਪੀੜ ਦਾ ਉਚਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾ --

ਅੰਖਿਯਾਂ ਤੇ ਨੂਰ ਦਾ ਅਧਾਰ   ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ ,

       ਔਖੀ ਜਿੰਦੜੀ ਦਾ  ਚਿਰਾਗ ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ --

ਦਿਲ   ਉਤੇ  ਲਿਖਿਯਾ ਕਹਾਣੀ  ਦਿਲਵਾਲਿਯਾ,

        ਪਢ਼ਯਾ   ਜ਼ਮਾਨਾ , ਸੁਆਲੀ   ਦਿਲਵਾਲਿਯਾ  ,

ਬਨੁਯਾ  ਨ  ਤੋੜੀਂ ,ਕਰਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ , 

     ਪਾਯੀਆਂ ਜੇ ਦਿਲ ,ਦਿਲਦਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ --

ਕਹੰਦੇ ਨੇ ਸਾਰਿਯਾਂ  , ਸੁਨਿਯਾ ਨਾ ਕੋਯੀ ,
        ਰਾਹਾਂ ਦਾ ਟੋਆ ਨੂ, ਭਰਿਯਾ  ਨਾ ਕੋਯੀ  ,

ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਦਾ ,ਕਟਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ ,
      ਮਾਰੂਥਲਾਂ ਵਿਚ ਠੰਢਿਯਾਂ ਬਯਾਰ ਬਣ ਮਿਤਰਾ --

ਹੰਜੂਆਂ ਤੇ ਆਂਖ ਦਾ, ਹਿਸਾਬ ਕਦੋਂ ਮਿਲਿਯਾ,
      ਕਾਂਡੀਆਂ ਤੋਂ ਫੁੱਲ ਨੂ , ਸ਼ਬਾਬ ਕਦੋਂ ਮਿਲਿਯਾ  ,

ਕ੍ਜਯਾ ਜੇ  ਆਬਰੂ ,ਤਾਂ ਨਕਾਬ  ਬਣ ਮਿਤਰਾਂ ,
        ਮਹਕ ਉਠੇ ਵਿਹਣਾ, ਗੁਲਾਬ  ਬਣ   ਮਿਤਰਾਂ ----

                                           ਉਦਯ ਵੀਰ ਸਿੰਘ .

ਪੀੜ

ਆਸਮਾਨ   ਨੀਵਾਂ   ਹੋ ਗਿਆ ,

   ਗਰੂਰ    ਨੀਵਾਂ   ਨਾ    ਹੋਯਾ ,

    ਸਾਂਝ ਤੇ ਸਵੇਰ ਨੀਵੀਂ ਹੋ ਗਯਿਯਾਂ,

      ਬੇ -  ਸਊਰ   ਨੀਵਾਂ    ਨਾ    ਹੋਯਾ-

ਦਰਖਤਾਂ ਦਾ ਵਜੂਦ ਬਯਾਨ ਕਰਦਾ ਵੇ ,
  ਕਾਯਮ     ਹਨ     ਮਿਸ਼ਾਲ     ਬਣਕੇ
   ਅਸੀਂ  ਤਾਂ  ਝੁਕ   ਗਏ , ਗੁਜਰ ਗਿਆ ,
      ਤੁਫਾਨ       ਨੀਵਾਂ        ਨਾ      ਹੋਆ -

ਸੁਣਾ    ਕੇ    ਬਾਣੀਆ    ਰਹਿਬਰ    
  ਦਿਲ      ਦਾ    ਬੂਹਾ   ਖੋਲ  ਦਿੱਤਾ  ,
    ਹਨੇਰੇ    ਵਿਚ    ਰਹਿ   ਗਿਆ  ਖੁਦ ,
      ਹੰਕਾਰ     ਨੀਵਾਂ       ਨਾ         ਹੋਆ -

ਸੌਹ  ਖਾਦੀ  ਸੀ,  ਅਸੂਲ ਦਾ ,
  ਬੇ  -   ਅਸੂਲ    ਹੋ      ਗਿਆ ,
   ਮਤ  ਤੋਂ ਡਿਗ ਪਿਆ,ਕਮ੍ਬਖ਼ਤ
      ਮਨ      ਨੀਵਾਂ      ਨਾ      ਹੋਆ-

ਮੀਂਹ ਉੱਤੇ  ਭਰੋਸਾ ਸੀ ਅਟੂਟ ਮੈਨੂ
  ਭਿਜਾਂਗੇ ਜੀ ਭਰ ਕੇ   ਨੇਹ    ਵਿਚ ,
    ਲਬ੍ਦੀ ਆਂਖਾਂ ਉੱਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ
      ਫਰੇਬੀ      ਨੀਵਾਂ      ਨਾ       ਹੋਆ-

ਨਿਬੇੜ ਨਾ ਹੋਏ ,ਮਸੀਹੀ ਦੇ  ਮਸਲੇ
   ਮੰਜਿਲਾਂ     ਹੋਰ       ਰਾਹਾਂ    ਦੀ ,
     ਚਿਰਾਗ     ਰੋਸਨ  ਹੋ       ਗਿਆ ,
       ਹਨੇਰਾ    ਨੀਵਾਂ    ਨਾ         ਹੋਆ -

ਉਦਯ  ਕਜ  ਕੇ ਚੱਦਰ   ਪਿਆਰ ਦੀ ,
  ਸੁਪਣੇ ਸਜਾਉਣਗੇ ਜੇ ਵਖਤ ਮਿਲਿਆ
   ਉਡੀਕਾਂ  ਵਿਚ   ਅੰਖ  ਨੀਵੀਂ ਹੋ  ਗਈ ,
     ਜਜਬਾਤ      ਨੀਵਾਂ      ਨਾ        ਹੋਆ-

                                - ਉਦਯ ਵੀਰ  ਸਿੰਘ .
     
   
   





 

ਫਰਾਖ

ਕਸ਼੍ਤੀ ਸਵਾਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕਰਦੀ  ਨੇ .
   ਮੌਜ    ਤੇਰਾ     ਇਰਾਦਾ     ਕੀ     ਹੈ   ,
     ਸਾਡੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ ਕਦੀ ਖੌਫਜਦਾ ਹੋਣਾਂ ,
        ਤੁਫਾਨ   ਤੋਂ    ਖੇਡਣਾ   ਸ਼ੌਕ   ਹੈ   ਸਾਡਾ--

ਕਦੀਂ ਪਿਯਾਰ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਪਰਵਾਨ ਹੋਵੇ ,
  ਛਕ ਲੇਣਾ ਕਿਥੇ ਐਤਬਾਰ  ਦਾ  ਲੰਗਰ ,
   ਛੱਡ ਜਾਣਗੇ ਸਾਰੇ ਜਦ ਕੱਲੀ ਰਾਹ ਵਿਚ ,
       ਹੌਸਲਾ   ਚਾਹਿਦਾ   ਮੁੜ   ਕੇ  ਆਣ   ਦਾ ---


ਹੰਥ ਵਿਚ ਫੂਲ ਸਬਬ ਬਣ ਦਿਸਦਾ ,
   ਲਿਖਦਾ  ਤਹਰੀਰ ,ਸੁਭਾਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦਾ ,
     ਕਾਂਡੀਆਂ   ਦੇ ਨਾਲ ਬੀਤੀ ਔਖੀ ਜਿੰਦਗਾਨੀ ,
        ਪੀਰ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ,  ਬੇਸੁਮਾਰ  ਕੋਣ  ਪੁਛਾਦਾ ---

ਪਿਯਾਰ ਦਾ ਜਬਾਬ ਸਾਨੂ ਪਿਯਾਰ ਕਦ ਮਿਲਿਯਾ,
    ਲਿਖਿਯਾ    ਨਸੀਬ      ਇਨਕਾਰ      ਜਿੰਦਗਾਨੀ ,
        ਟੂਟੀਆ   ਸਨੇਹ   ਕੋਣ   ਆਂਖ   ਵਿਚ    ਚੁਕਯਾ ,
         ਸ੍ਨੀਯਾ  ਨਾ ਪੀਰ   ਕੋਯੀ  ਪੀਆਰ   ਦੀ    ਜੁਬਾਨੀ----


ਲਿਖ ਦੀ ਇਬਾਰਤ ਹੁਣ ,ਅਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਤੋਂ ,
    ਚਿਹਰਾ   ਕੈਨਵਸ   ਸੋਣੇ   ਰੰਗ   ਭਰ    ਦੇਣਾ ,
       ਮੰਗਾਯਾ    ਉਧਾਰ    ਫਰਾਖ    ਦਿਲ      ਦੌਲਤ ,
           ਸੁਨੀ  ,  ਸੋਣੀ    ਅੰਖਿਯਾਂ  , ਕੁਬੂਲ  ਕਰ  ਲੇਣਾ ---

                                               ਉਦਯ  ਵੀਰ ਸਿੰਘ .
                                                 ੧੦/੦੬/੨੦੧੧